غزل غزل ترانه هایم را به باد داده ام

-همو که بوی تورا برایم سوغات میاورد -

می دانم شنیده ای

وگرنه ... بیهوده عاشقانه نگریستنت نبود .

هنوز و همیشه زندگی ام

بوی تورا دارد

عطر موهایت روی بالش تنهایی ام

یا رد انگشتانت به آینه ی خیالم

چه کنم که حتی وقتی که نیستی

زندگی ام مالامال از حضور مهربان توست؟!

پی نوشت اول: شعرگونه ی بالا فی البداهه و بدون اصلاح میباشد

پی نوشت دوم : مثل همیشه تقدیم به همسرم وهمه کسانی که عاشقانه زندگی میکنند...

+ نوشته شده در  بیست و هشتم مهر 1387ساعت   توسط ندا رستمی  |