گاهی که دلم از عادت ها میگیره

اونوقته که دوست دارم تازگی رو حتی در دوست داشتن و دوست داشته شدن تجربه کنم

وفقط همین چند خط علامت خورده توی کتابه که همه چی رو از برایم تازه میکنه

که بعد از خوندنشون به دوردستها خیره میشم و دوباره و صدباره به معنی اش فکر میکنم ...

 

"خداوند خدا پیش از آنکه انسان را بیافریند عشق را آفرید چرا که میدانست انسان

 بدون عشق درد روح را درک نخواهد کرد و بدون درد روح بخشی از خداوند خدا را

در خویشتن خویش نخواهد داشت."

و یا این :

"مگذار که عشق به عادت دوست داشتن تبدیل شود ! مگذار که حتی آب دادن

گلهای باغچه به عادت آب دادن گلهای باغچه تبدیل شود . عشق عادت به دوست

داشتن و سخت دوست داشتن دیگری نیست پیوسته نوکردن خواستنی است که

خود پیوسته خواهان نو شدن است و دیگرگون شدن.

تازگی ذات عشق است و طراوت بافت عشق . چگونه میشود تازگی و طراوت را

از عشق گرفت وعشق همچنان عشق بماند؟؟"

 و دیگری:

"جام بلور تنها یکبار میشکند . میتوان شکسته اش را - تکه هایش را نگه داشت

 اما شکسته های جام - ان تکه های تیز برنده - دگر جام نیست !"

 

                                                                        "یک عاشقانه ی آرام"

                                                                           نادر ابراهیمی

                                                                      روحش شاد و یادش گرامی

 

 

+ نوشته شده در  نهم اردیبهشت 1388ساعت   توسط ندا رستمی  |