چندی پیش دوست بسیار عزیزم ساره گودرزی منو به بازی وبلاگی هفت آرزوی محال دعوت کردند :

از خانواده و همسر و زندگی که بگذریم هفت ارزوی محال من این است:

۱- میخواهم دنیا همیشه آرام باشد ....نه جنگی ... نه کینه ای ... نه دشمنی ای

۲- همیشه دوست داشتم آرشیتکت باشم . تقریبا از بچگی ...دوست داشتم طراحی کنم .

طراحی داخلی ساختمان و دکوراسیون ...

۳- آرزو داشتم ویولن میزدم وادامه میدادم بطوریکه هروقت دلم می گرفت میتونستم بروم سراغش

(این هم از آرزوهای بچگی ام بود که با خودم بزرگ شد)

۴- دوست داشتم جهانگردی میکردم اولش هم از مصر شروع میکردم .مکزیک میرفتم وجنگل های 

امریکای جنوبی رو میدیدم . هند رو هم همینطور و همچنین بروم و افریقا رو کشف کنم (خب چیه 

دوست دارم دیگه؟!)

۵- دوست داشتم یک آرشیو کامل از فیلم ها و کتاب ها و موسیقی های مورد علاقه ام داشتم

که همیشه در دسترسم بود.

۶- دوست داشتم اراده و همت "هلن کلر" نبوغ "اینشتن" حکمت "لقمان" و بردباری

 "حضرت علی (ع)"رو داشتم .

۷- دوست داشتم حداقل یک روز هم که شده جای من و مدیرم عوض می شد (حتما دلایل خاص

خودم رو دارم )

با تشکر از ساره جان که منو به این بازی دعوت کردند . من هم همینجا دوستان عزیزم ...

ساقی و ندا کشاورز و شادی و الینا و روزین و بهار و گیلاس خانومی  و همه دوستان دیگه رو

به این بازی دعوت میکنم.

 

+ نوشته شده در  بیست و ششم فروردین 1387ساعت   توسط ندا رستمی  |